ഈറന്‍ മിഴികളില്‍

ഇട്ടിട്ടു വീഴുമീ ,.,

വിരഹജീവിതത്തിന്റെ

അലയോലികളില്‍

വേനലിന്റെ ഉഷ്ണകാറ്റേറ്റു

തളര്‍ന്നു മയങ്ങുന്ന ,.,.പ്രവാസ

പുഷ്പമേ നിന്നെയ്‌ ഞാ ന് ,.,.

എന്തിനോടുപമിക്കും

വരണ്ടുണങ്ങിയപ്പോയ .,.

പുല്നാംബിനോടോ ,.

,

നീര്ച്ചാലുവട്ടിയോരരുവിയോടോ‍

ഇടവേളകള്‍ക്കറുതിയായി.

,

നീ വന്നണയുംബോള

തോരാത്തരാത്രിമഴയുടെ

നനുത്ത സംഗീതം പോലെ

നിന്റെ ഹൃദയവാടിയില്‍

പെയ്തുപെയ്തു നനയുമ്പോള്‍-

എന്നിലെ തേനരുവി .,.,

.

ചിരിതൂകി നിന്നുവോ ..,രാപ്പാടി

രാവിന്റെയ്‌ മൂകമാം നിശാ,.,.സംഗീതം

നീട്ടി മൂളിയോ.,.,.,പാടാന്‍ മറന്നോരാ

ഇസലിന്റെ സാന്ദ്രമാം

രോദനം നീ കേട്ടുവോ‍

എങ്ങും തണുത്തകാറ്റിന്റെ

ഊഷ്മളതയില്‍

ചില്ലുമഴയുടെ കുളിര്‍

തഴുകുന്നുണ്ടാവും

നമ്മുടെ പ്രണയജീവിതത്തിലെ

വര്‍ണ്ണവസന്തവിസ്മയരാത്രികളെ.,.,.,..

ആസിഫ്‌ വയനാട്‌